#barinamiyoruz (wij hebben geen onderdak)

In dit ingezonden stuk beschrijft ROOD-lid Nihat Akdamar de protestbeweging voor betere huisvesting in Turkije. ROOD-leden kunnen hun stukken insturen via info@roodjongindesp.nl.

De strijd om leefbare en betaalbare huisvesting is internationaal. Hier in Nederland zijn tienduizenden mensen de straat op gegaan in Amsterdam. Door het hele land worden er wooncoalities opgericht om de strijd aan te gaan tegen het systeem waarin we niet aan een huis kunnen komen. In Berlijn heeft het volk via een referendum aangegeven dat ze willen dat vastgoed onteigend wordt, om dit probleem op te lossen. En in Turkije slapen studenten al meer dan een week in parken om aandacht te vestigen op dit probleem.

De Turkse overheid heeft te weinig “yurt”s (studentenkamers). Veel studenten zijn daardoor gedwongen om een particuliere yurt te zoeken of samen met andere studenten een particulier huis. Hier begint het probleem: de prijzen zijn te hoog. Terwijl de beurs die studenten krijgen niet boven de 650 TL (Turkse lira) komt (rond de 65 euro), is het onmogelijk om een slaapplaats in een particuliere yurt of een eenkamerappartement te vinden dat minder dan 1.200 TL kost. Studenten moeten dus al lenen en zichzelf in de schulden werken om aan een slaapplaats te komen, laat staan dat ze eten en reiskosten zouden kunnen betalen. [1] 

Een tweede probleem dat hierbij komt kijken, is dat deze ellende van studenten wordt gebruikt voor islamistische politiek. De yurts van vele sektes en religieuze gemeenschappen kunnen het zich veroorloven om plekken te bieden voor veel lagere prijzen dan de bizarre huren die de particuliere sector aanhoudt. Sommige van deze yurts krijgen zelfs steun vanuit de overheid. De redenering: “Zodat studenten zich kunnen ontplooien in spirituele dus religieuze onderwerpen.” Indoctrinatie is aan de orde van de dag op deze plekken. Er worden bijvoorbeeld vaak scholingen georganiseerd door religieuze leiders. In sommige van deze yurts is het verplicht om deel te nemen aan deze scholingen. In andere blijft het bij sociale controle. [2] 

De laatste druppel was Erdogan, die beweerde dat studenten niet moesten zeuren en blij moesten zijn met de 650 TL beurs die ze kregen, omdat het hoger is dan de beurs van 45 TL voordat hij aan de macht kwam. Hierbij negeert hij bewust de extreme inflatie en de zwaar verhoogde huren en kosten waar studenten mee te maken hebben. Die 45 TL was al te mager, maar de huidige 650 TL is door deze omstandigheden nog lang niet genoeg om de kosten van studenten te dekken. Studenten moeten zich nog steeds in de schulden steken om überhaupt te kunnen overleven in de regio van hun universiteiten. 

De protesten begonnen in de nacht van 19 op 20 september in Istanbul. Een tiental studenten besloot om in een park te slapen om aandacht te vestigen voor de beroerde situatie van studenten en de Turkse huizenmarkt. Deze kleine daad van verzet is nu uitgegroeid tot een protest op nationale schaal met in totaal meer dan honderd studenten in verschillende steden die in parken slapen. Ze zijn bereid hiermee door te gaan totdat er een oplossing komt. Ze eisen een maximum aan huurprijzen voor yurts en huizen, meer yurts van de overheid en een hogere studiebeurs.

De reactie van de overheid laat echter zien hoe de kapitalistische staat tegenover de nieuwe generatie staat. In plaats van in gesprek te gaan met deze studenten, is de politie op hen afgestuurd. Met geweld zijn studenten uit het park verwijderd. Zelfs marteling was aan de orde van de dag. Maar de strijd gaat door. De studenten die al zijn vrijgelaten, gaan door met hun protest, en ze herhalen hun slogan: “Wij die op banken slapen, zullen onze rechten pakken van degenen die in paleizen slapen.”

[1] http://www.tmmob.org.tr/icerik/barinamiyoruz-diyen-gencler-sokaklarda-barinma-krizi-derhal-cozulmelidir

[2] https://www.evrensel.net/haber/442879/devlet-yurtlari-az-ogrenciler-cemaat-yurtlarina-teslim